อ. สายสนม ศรีสุรนารถ
"หนึ่งกีฬา สองเป็นเด็กที่มีความประพฤติดีมากนะ ถึงจะอยู่ระยะนั้นน่ะ แกก็เป็นเด็กที่ว่าหน้าตาน่ารัก สวย ๆ แต่เด็กผู้ชายจะไปแซว หรืออะไรเนี่ยะ รู้ไหม จารุณีเนี่ยะ ซาเซียนไม่เบานะ เตะผู้ชายน่ะ (คุณครูหัวเราะ) อูย เราเนี่ย ชอบใจนะว่าเขาแจ๋วจริง ๆ"

ส่วนใหญ่จะมีปัญหากับเพื่อนตั้งแต่เด็ก ๆ มา ก็เป็นเพราะถูกล้อแบบนี้น่ะค่ะ ตอนเด็ก ๆ ผมจะออกแดง ๆ เด็กผู้หญิงเค้าก็จะไม่มาล้ออะไรกันแรงๆ แต่เด็กผู้ชายนี่ คำพูดที่จะได้ยินประจำก็แบบ ลูกไม่มีพ่อไม่มีแม่ เพราะว่าเวลามีงานอะไรก็ตามจะไม่ค่อยได้เห็นญาติจารุณีมา ไอ้ลูกฝรั่ง เพราะว่าหัวแดง ก็ล้อกันไปตามอย่างนี้นะคะ แล้วเราเอง เราก็มีความรู้สึกว่า เราคิดถึงแม่ อยากเจอแม่ แต่มันอยู่คนละทิศละทาง พอโดนจี้ใจดำก็แบบว่า ต้องต่อย ๆ

งานพิเศษที่เริ่มทำครั้งแรกเป็นเรื่องเป็นราวเนี่ยะ คือ งานปูน งานจับกัง แต่ก็ทำได้อยู่ช่วงเดียว หลังจากที่ได้งานที่แฮปปี้แลนด์ ก็ถาม ๆ เนี่ยะค่ะ เจอใครก็ถาม ถามรุ่นพี่ ถามใครว่า มีอะไรให้ทำ ก็ได้งานที่แฮปปี้แลนด์

พณิชยการเจ้าพระยา
เป็นสถานศึกษาที่ทุกคนจำจารุณี สุขสวัสดิ์ได้ดีในสมัยนั้น เพราะประสบอุบัติเหตุจากการแสดง จนขาดสอบวิชาพิมพ์ดีด ห้องเรียนในอดีตของจารุณี ปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปหมดแล้ว อ. บอกแค่ว่า จารุณีชอบนั่งหลังห้องในสมัยนั้น ผลการเรียนตอนจบจากพาณิชย์เจ้าพระยา ไม่ค่อยจะดีนัก เพราะจารุณีรับงานแสดงมากในช่วงนั้น

ตอนประสบอุบัติเหตุเหรอคะ ถ้าตรงนั้นไม่ได้รับความเมตตาจากอาจารย์ คือ อ. ก็ทราบว่ามันเกิดอะไรขึ้นตามข่าว ตามสิ่งที่มันเกิดขึ้นจริง คือ มือนี่เข้าเฝือกไว้เลย แล้วเหตุการณ์มันก็เกิดตอนช่วงสอบพอดี เราได้ไปสอบอยู่ 2 วัน แล้วเราก็ขาดสอบไปอีกวันนึง ซึ่งมันมีวิชาพิมพ์ดีดด้วยนะคะ ก็ตรงนั้น ไปตามซ่อม หลังจากรอให้อาการดีขึ้น ไปกายภาพบำบัด จนใช้ได้แล้ว ซึ่งจริง ๆ มันก็ เวลานาน แต่ก็ได้รับความเมตตาจากอาจารย์ตรงนี้น่ะค่ะ ให้เป็นกรณีพิเศษ ก็ไปตามซ่อมจนจบได้

 อ. ผ่องศรี วรพล ผู้ช่วย อ. ใหญ่ ฝ่ายปกครอง
"เป็นห่วงเรื่องการเรียนของแกค่ะ อ. มาโนชอยากให้แกเรียนสูง ๆ คือ ไม่อยากให้แกจบแค่ ปวช. น่ะค่ะ ตอนนั้นเป็นช่วงที่ แกอยู่ปวช. ปี 3 แล้ว อ. มาโนช ก็เรียกมาถามว่า จบปวช. 3 แล้วจะไปทำอะไร จะเรียนต่อไหม พอดีช่วงนั้นงานแกเข้ามาเยอะมาก แกก็เล่าถึงความจำเป็นว่าแกจำเป็นตอนนี้ต้องคว้างานก่อน เพราะว่าแกมีภาระต้องส่งบ้าน ส่งน้องเรียน แล้วก็ต้องเลี้ยงครอบครัว เพราะฉะนั้นอยากเรียนยังไงก็ตาม เปิ้ลก็ต้องเอางานก่อน"

อืมจริง ๆ คือ อยากเรียนหนังสือนะคะ แต่ว่าเท่าที่ได้เรียนต่อจนจบปวช. นี่ก็ เป็นเพราะได้เป็นนักแสดง ถ้าไม่มีงานตรงนี้ก็คงไม่ได้เรียน เพราะฉะนั้นจะบอกว่า ถ้าย้อนกลับไปได้ คงไม่เป็นนักแสดงคงไม่ใช่ ถ้าย้อนกลับไปได้ จะพยายาม แบ่งเวลาให้ได้ เจียดเวลาให้ได้ แล้วก็จะเอ็นท์ให้ติด ค่ะ เพราะว่าก็ยังติดใจเรื่องเรียนอยู่นะคะ ก็คงต้องกราบขอโทษ ครูบาอาจารย์ทุกท่านตรงนี้เลยนะคะว่า ตอนที่เรียนอยู่ตอนนั้น จะแก่นมาก จะเป็นปัญหาก็ในด้านชกต่อย จะแก่น ก็จะมีอยู่จุดเดียวตรงนั้น แล้วก็อะไรที่ทำไม่ดี หรือเคยทำอะไรไปอย่างที่ไม่รู้ตัว ก็อยากให้ครู ให้อภัย ย้อนให้อภัยกับเปิ้ลนิดนึงเถอะ จากภาพความจริง แล้วก็เรื่องราวต่าง ๆ ที่ทางรายการขาสั้น คอซอง นำมาเสนอกับท่านผู้ชมเนี่ยนะคะ อาจจะให้แง่คิด ให้ข้อคิด แล้วก็ได้สาระอะไรหลาย ๆ อย่าง พร้อมกันตรงนี้ เปิ้ล จารุณี สุขสวัสดิ์ อยากจะขอบคุณรายการนี้อย่างมาก เพราะว่ามาออกรายการวันนี้ มีความสุขมาก ๆ เลยค่ะ จากที่ไม่ได้พบอาจารย์ ไม่ได้เจอครู ไม่ได้เห็นหน้าเพื่อนกัน ก็ทำให้เปิ้ลได้ทุกอย่างในวันนี้ ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ ขอบคุณทีมงาน แล้วก็ขอบคุณคณะครูอาจารย์ที่ฝากความห่วงใยถึง หากท่านได้ดูอยู่นะคะ ก็กราบขอบพระคุณตรงนี้ ถ้ามีโอกาสจะไปกราบด้วยตัวเองนะคะ แล้วก็เพื่อน ๆ ที่ยังห่วงใยกันอย ู่ จากสาระ สิ่งที่อาจจะได้เป็นแง่คิดข้อคิดต่าง ๆ นี่นะคะ อย่างเดียวที่คิดว่า ทางรายการขาสั้นคอซอง พร้อมกับตัวเปิ้ล จารุณีด้วยนะคะ อยากจะเน้น อยากจะฝากเอาไว้จริง ๆ ก็คือ อยากให้ทุก ๆ คน ที่กำลังมีหน้าที่เรียนหนังสือ ตอนนี้เวลานี้ ขอให้ตั้งใจเถอะค่ะ เรียนเถอะค่ะ มันคืออนาคตของคุณจริง ๆ มันคือความสำเร็จของคุณ จะรออยู่ตรงนั้นเลย ถ้าคุณเรียนให้ดีที่สุด คุณพยายามให้ดีที่สุดในวันนี้ ตั้งใจเรียนกันทุกคนนะคะ สวัสดีค่ะ